Βασιλόπιτα – η συνταγή του παππού μου από την Πόλη.

Είμαι πολύ περήφανη για τον παππού μου. Ήταν άνθρωπος εντελώς ακομπλεξάριστος, καλλιεργημένος και πολύ προοδευτικός. Όταν έκρινε ότι έπρεπε να μιλήσει, δεν κόμπιαζε ποτέ. Μεγάλωσε στην Πόλη και είχε όνομα μοναδικό. Είχε ψάξει θυμάμαι τον τηλεφωνικό κατάλογο και άλλον «Χριστόδωρο» δεν είχε καταφέρει να βρει. Αν είχα τρία αγόρια, σίγουρα το ένα θα το έβαζα στο όνομά του μια που ακολουθώντας οι κόρες του και οι γαμπροί του τα έθιμα της εποχής και των προτεραιοτήτων των ονομάτων, έδωσαν στα αγόρια τους τα ονόματα των πεθερών οι οποίοι μάλιστα ήταν «φευγάτοι» προ ετών και ούτε καν τους γνωρίσαμε. Άδικο, πολύ άδικο για τον παππού γιατί εκείνος ήταν ο μόνος παππούς που είχαμε και τα τέσσερα ξαδέλφια. Μπορεί και να μην τον πείραζε, όπως λέει η μαμά μου, γιατί έτσι έκαναν όλοι. Εγώ πάντως, θα έβγαζα ένα Χριστόδωρο οπωσδήποτε. Αν …

Ορφανός από πατέρα, μεγάλωσε με τον θείο του Πολύκαρπο, τότε Μητροπολίτη Δερβών και Βελεσσών, αποσπασμένο στο Πατριαρχείο της Κωνσταντινούπολης. Εκεί μεγάλωσε. Είναι μια ιστορία σαν παραμύθι που όσες φορές κι αν την ακούσω, άλλες τόσες θα … ξεχάσω τις λεπτομέρειες. Πρέπει να την καταγράψω άμεσα.  Μεγάλωσε λοιπόν μέσα στις μεγάλες κουζίνες με το προσωπικό να ετοιμάζει μεγάλα δείπνα για τους καλεσμένους του Μητροπολίτη. Όταν πολύ αργότερα έφυγε από την Πόλη, ήρθε στη Θεσσαλονίκη και παντρεύτηκε τη γιαγιά μου την Όλγα, έφερε μαζί του όλες τις συνήθειες, αλλά και όλες τις πολίτικες συνταγές με τις οποίες είχε μεγαλώσει.

Παράδοση οικογενειακή ήταν το ζύμωμα της βασιλόπιτας, που όπως έλεγε πάντα, ήταν «αντρική δουλειά». Η συνήθεια πέρασε και στις κόρες του, τη μαμά μου δηλαδή, που κάθε χρόνο ανελλιπώς εδώ και 45 χρόνια ζυμώνουν με τον μπαμπά μου βασιλόπιτες την Πρωτοχρονιά, τσουρέκια το Πάσχα, πάντα με την ίδια συνταγή. Όταν παντρεύτηκα, μαζί με τις συνταγές για τα βασικά και στοιχειώδη, πήρα και αυτή του παππού, έβαλα και τον Χάρη στο παιχνίδι και από όταν μεγάλωσε λίγο και ο Βασίλης, έχει ενεργό συμμετοχή στη διαδικασία!

307172_2623645887336_973272506_n

Αν ακολουθήσετε κατά γράμμα τις οδηγίες, «αποκλείεται να μην πετύχει». Έτσι μου είπε από την αρχή η μαμά μου, έτσι σας λέω και έτσι είναι. Και κάτι ακόμη, το φλουρί μην το βάλετε μέσα στη ζύμη! Υπάρχει κίνδυνος να το ψάχνετε εναγωνίως γεμίζοντας τον τόπο νόστιμα ψίχουλα. Εγώ το βάζω στο τέλος, μετά το ψήσιμο, από κάτω, πάντα με κλειστά μάτια και κάθετα ώστε να μην σκαλώσει εκεί το μαχαίρι. Και κόψτε και ένα κομμάτι για τους φίλους, είναι πολύτιμοι!

737445_2626594921060_1913040786_o

Θα συνεχίσω να ζυμώνω, να ζυμώνουμε οικογενειακώς, όσο και μέχρι να αντέχουμε. Κι ελπίζω να το κάνει και ο Βασίλης στο δικό του σπίτι. Το κάνω και θα το κάνω γιατί αγαπώ τις οικογενειακές παραδόσεις αλλά και γιατί έτσι κρατώ ζωντανό ένα κομμάτι του παππού μου. Θα το χαιρόταν. Ήταν και πολύ συναισθηματικός. Είμαι σίγουρη πως αν έβλεπε τη μεγάλη βασιλόπιτα στολισμένη στο τραπέζι θα άνοιγε τα χέρια του και θα έλεγε «Μάσαλα«!!! *

* (masallah: στα τούρκικα, επιφώνημα θαυμασμού, «μπράβο», «θαυμάσια», «εύγε»!)

Η συνταγή: (για ένα κιλό αλεύρι, ΑΝΘΟΣ μπλε – προσαρμόζετε ανάλογα)
(εγώ κάνω 2 κιλά, βγαίνουν περίπου 5 βασιλόπιτες)

80 γρ. μαγιά νωπή
200γρ. φυτίνη
340γρ.  ζάχαρη
3 αυγά εκτός ψυγείου
340ml γάλα
2 πρέζες αλάτι (όσο κρατούν τα δύο μας δάχτυλα)
μαχλέπι (μισό σακουλάκι)
κακουλέ (μισό σακουλάκι)

Λιώνω τη μαγιά σε 1/2 ποτήρι χλιαρό νερό
Τη ρίχνω σε βαθύ σκεύος (εγώ τη βάζω σε γυάλινο μπωλ) και προσθέτω από το αλεύρι, τόσο ώστε να γίνει ένας πηχτός χυλός.
Το αφήνω σε θερμό μέρος (εγώ το βάζω στο φούρνο στους 50 C, να πατάει πάνω σε μια πετσέτα και το σκεπάζω με μια άλλη για να μη ξεραθεί), περίπου μισή ώρα. Δεν είναι καλό για τη μαγιά να φουσκώσει πολύ γρήγορα.
Ζεσταίνω το γάλα σε μία κατσαρόλα. Να μην καίει!
Χτυπάω τα αυγά σε ένα μπωλ να φουσκώσουν.
Λιώνω τη φυτίνη σε χαμηλή θερμοκρασία, σε ένα κατσαρολάκι.
Σε μεγάλη λεκάνη ρίχνω το αλεύρι, το μαχλέπι, το κακουλέ, το αλάτι, ανακατώνω και κάνω μια λακουβίτσα στη μέση.
Ρίχνω τη μαγιά αφού πρώτα τη διαλύσω με λίγο από το ζεστό γάλα.
Στο υπόλοιπο γάλα διαλύω όλη τη ζάχαρη και τα ρίχνω και αυτά στη λεκάνη.
Ρίχνω τα αυγά.
Ανακατώνω και ζυμώνω ελαφρά να γίνει το μείγμα ομοιογενές.
Λίγο λίγο, ρίχνω τη λιωμένη φυτίνη ώσπου το μείγμα να την «πιει» όλη.

Ζυμώνω! (εδώ αναλαμβάνουν οι άντρες). Περίπου μισή ώρα, είναι αρκετή.

Καλύπτω τη λεκάνη με νάυλον (εγώ κόβω σακούλες) και σκεπάζω καλά με μια κουβέρτα. Αφήνω τη λεκάνη σε ζεστό μέρος για 3-4 ώρες, ανάλογα με τη θερμοκρασία του χώρου. Μπορεί και λίγο περισσότερο, θα το δείτε.
………………………………………………………..
Πολύ απαλά κόβω κομμάτια ζύμης και τα βάζω σε λαδωμένα ταψιά (προσοχή, να είναι κάτω από τη μέση του ύψους του ταψιού)
Τα αφήνω και πάλι να φουσκώσουν, θα διπλασιαστούν τουλάχιστον σε όγκο.
Αλείφω με κρόκο αραιωμένο με νερό και σε αυτό το στάδιο κάνω κοψίματα με το ψαλίδι γύρω γύρω ή ότι άλλα σχέδια θέλω. Μπορείτε να κρατήσετε από τη ζύμη και να σχηματίσετε το 2014. Εγώ συνήθως αυτό το κάνω μετά το ψήσιμο με γλάσο, ή πριν το ψήσιμο με αμύγδαλα καθαρισμένα.

Ψήνω πάντα στον αέρα, στους 180C περίπου 20-25 λεπτά, ανάλογα με το φούρνο, θα το δείτε.
Εγώ κάνω πάντα μια μεγάλη βασιλόπιτα την οποία ψήνω μόνη της περίπου μισή ώρα. Τις επόμενες, πιο μικρές, τις ψήνω λιγότερο γιατί ο φούρνος είναι ήδη ζεστός και η ποσότητα πιο μικρή. Τις βάζω δύο-δύο.

Όταν κρυώσουν, στολίζω με γλάσο. (2 κούπες άχνη με 4 κουτ. σούπας χλιαρό νερό). Αν κάνετε τέτοιο γλάσο όμως, αποφύγετε να τις τυλίξετε με μεμβράνη γιατί δημιουργείται υγρασία και το γλάσο λιώνει.

Καλή επιτυχία!

Καθώς αυτό είναι το τελευταίο ποστ αυτής της χρονιάς, να ευχηθώ σε όλους σας, σε όλους μας, η χρονιά που θα έρθει να είναι καλύτερη. Να την κάνουμε καλύτερη εμείς! Να γίνουμε καλύτεροι.
Υγεία, χαρά και μικρές καθημερινές απολαύσεις εύχομαι στις οικογένειές σας!

Το 2014 έρχεται! Χρόνια πολλά! Καλή χρονιά! ♥

Σας φιλώ,
Όλγα
Δεκέμβριος 2013

Advertisements

13 thoughts on “Βασιλόπιτα – η συνταγή του παππού μου από την Πόλη.

  1. Masallah, φιλενάδα!!
    Καλή επιτυχία και σε εσάς.
    Αύριο θα φτιάξουμε κι εμείς τη βασιλόπιτα με τη συνταγή της γιαγιάς!
    Όμορφο να κρατούνται έθιμα και παραδόσεις.Φέρνουν την οικογένεια πιο κοντά και «τιμούνται «και οι πρόγονοι.

    Να περάσετε υπέροχα και να έχετε μια υπέροχη χρονιά σε όλα της με υγεία!
    Σε φιλώ! 🙂

    Μου αρέσει!

  2. Είσαι πολύ τυχερή να έχεις παππού από την Πόλη..! Θεωρώ τους ανθρώπους που έζησαν εκεί πολύ αξιόλογους, με μεγάλη πίστη κι αγάπη για τη ζωή !!! Αν βρω χρόνο θα δοκιμάσω τη συνταγή του παππού σου… Με το καλό να έρθει ο νέος χρόνος και να μας κάνει καλύτερους… πολύ καλύτερους τον ένα για τον άλλο! Πολλά πολλά φιλιά σου στέλνω, να χαίρεσαι το αγόρι σου το μικρό, μα και το μεγάλο! Να περάσετε καλά…!

    Μου αρέσει!

  3. Καλησπέρα Όλγα! Πήρα την Χριστουγεννιάτικη καρτούλα μου (από την ανταλλαγή που έκανε η Ασπασία) και πέρασα να ευχηθώ κι εγώ με την σειρά μου! Χρόνια πολλά σε σένα και τους ανθρώπους που αγαπάς, με υγεία πάνω απ’ όλα, αγάπη και όμορφες, ευτυχισμένες στιγμές!!! Πολλά φιλιά!

    Υ.Γ.1= Η κάρτα σου είναι πραγματικά πολύ ιδιαίτερη και πολύ όμορφη! Σ’ ευχαριστώ πολύ!
    Υ.Γ.2= Συγγνώμη για την καθυστέρηση, αλλά έχω ένα νινί και είναι λίγο δύσκολα τα πράγματα…

    Μου αρέσει!

    • Α! χαίρομαι πολύ που την πήρες την κάρτα και σου άρεσε! Και του χρόνου! Πολλές ευχές και σε σένα, να χαίρεσαι το μωράκι σου και η καινούργια χρονιά να φέρει πολλές όμορφες στιγμές!
      Και καλώς ήρθες στο Vanilla!

      Μου αρέσει!

  4. Όλγα μου, σου εύχομαι ό,τι καλύτερο για τη Χρονιά που έρχεται!
    Όσο για την βασιλόπιτα, πρέπει να είναι η πρώτη βασιλόπιτα του παππού που κυκλοφορεί στο internet. Θα κάνει πάταγο. Μέχρι στιγμής έχω δει να κυκλοφορούν της γιαγιάς και της μαμάς. Αλλά του παππού, ποτέ 🙂

    Φιλάκια
    Ασπασία

    Μου αρέσει!

  5. Έχω αμελήσει να έρθω να σου πω πως έφτιαξα την Πρωτοχρονιά τη βασιλόπιτα του παππού σου!!! Μαγική, αφράτη και πολλλλίτικη! Όπως ακριβώς μου αρέσει! Θα τη φτιάξω και το Πάσχα για τσουρέκια που είναι ακόμα πιο απογειωτικά!!!!
    Μάσαλα!!! Το λένε και οι γονείς μου καμιά φορά όπως και κάποιες άλλες πολίτικες εκφράσεις και γελάμε πολύ:)
    Ειδικά με την κουβέρτα που τη λένε μπατανία!!!
    Και η δική μου καταγωγή απο Πόλη όπως κατάλαβες, με γονείς γεννημένους εκει.
    Πάντα έφτιαχνα τη συνταγή της γιαγιάς μου, αλλά τελευταία πειραματίζομαι και με άλλες, πάντα όμως πολίτικες.
    Η δική μας ειναι με γλυκάνισο που δεν αρέσει σε πολλούς.
    Είναι ανεκτίμητης αξίας κειμήλια τέτοιες συνταγές. Ελπίζω να μοιραστείς κι άλλες μαζί μας.

    Μου αρέσει!

  6. Παράθεμα: Πρωτοχρονιά, η αγαπημένη! - Craftaholic

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s