Μικροί Μεγάλοι στις Ψηφιακές Γειτονιές 2014!

Γι’ αυτό το διήμερο γράφτηκαν και ειπώθηκαν πάρα πολλά, τόσα που νομίζω πως δεν έχω εγώ τίποτα περισσότερο να πω. Όσοι το ζήσαμε από κοντά μοιραστήκαμε την ίδια αίσθηση «ελαφράς μέθης«, όπως ακριβώς είχα πει και πέρυσι. ‘Ολοι γοητευτήκαμε από κάποιους ομιλητές που ξεχωρίσαμε, ενθουσιαστήκαμε από νέες γνώσεις που μας έδωσαν ώθηση και όρεξη για δημιουργία, συγκινηθήκαμε που συναντήσαμε ξανά κάποια πρόσωπα, χαρήκαμε που γνωρίσαμε από κοντά άλλα, καινούργια.

Οι μέρες της προετοιμασίας, όταν πρόκειται για κάτι που περιμένεις καιρό, δύο, μια μέρα πριν, έχουν πάντα ένα ξεσήκωμα, μια ανυπομονησία, μια ζωηρή θέρμη. «Κάνω βαλίτσες«, «Ξεκινάμε!«, «Το πρωί μπαίνω στο τρένο!«, «Επιτέλους, ήρθε η μέρα!«, «Τα ξημερώματα πετάω!«,  «Αύριο θα τα πούμε από κοντά!«, «Είμαι στο δρόμο!«, «Έρχομαι!«, κουβέντες από τόσες μεριές της Ελλάδας που ένωναν ενθουσιασμένους bloggers και μη. Κι όλοι με στόχο τον ίδιο προορισμό! Ψηφιακές Γειτονιές 2014.

IMG_20140404_151338

Δε θα πω ξανά τα χιλιοειπωμένα μπράβο και συγχαρητήρια. Αξίζουν αμέτρητα!
Θα πω για τη φοβερή αυτή ομάδα των κοριτσιών που έκανε στα μάτια όλων τα δύσκολα να φαίνονται εύκολα, το άγχος σαν να μην υπάρχει, την κούραση σαν να μην ήρθε ποτέ, τις δύσκολες και πολλές εβδομάδες της προετοιμασίας σαν ένα ξένοιαστο διήμερο, το ξενύχτι και τις ώρες που δεν ήταν ποτέ αρκετές, σαν ένα πρόγραμμα που στήθηκε – εκτός από αποτελεσματικά – εύκολα, γρήγορα και ξεκούραστα! Θα πω για τη φοβερή αυτή ομάδα με τη διάθεση έτσι κι αλλιώς ανεβασμένη, το χαμόγελο πλατύ και τις αγκαλιές ανοιχτές για όλους, ξανά και ξανά και ξανά … και ξανά!

IMG_20140404_182001

Όταν στήνεις κάτι τόσο μεγάλο, τόσο πολυδιάστατο, τόσο πολύ απαιτητικό και η δουλειά που έχεις κάνει πιο πριν και μέχρι το καλωσόρισμα της έναρξης δεν είναι ορατή, τότε έχεις πετύχει! Αυτό είναι επιτυχία! Τις δυσκολίες να τις ξέρεις μόνο εσύ, την κούραση να την έχεις νιώσει μόνο εσύ, το άγχος να είναι μόνο δικό σου και τίποτα από όλα αυτά να μην αγγίζει τους συμμετέχοντες αλλά και ούτε να είναι αντιληπτό!

Στην είσοδο μας περίμενε η γνωστή – από πέρυσι – αγαπημένη πάνινη τσάντα γεμάτη καλούδια. Όταν γυρίσαμε και τα είδε μαζεμένα ο γιος μου πάνω στο τραπέζι, είπε εντυπωσιασμένος: «Ω, μαμά, οι Μικροί Μεγάλοι τα ετοίμασαν όλα αυτά; Μπορείς να τους γράψεις ένα μήνυμα από μένα; Να τους πεις ότι είναι ‘το κάτι άλλο!!»
Το ένα σπιτάκι από την Ikea σχεδόν το φάγαμε, το δεύτερο όμως θα το στήσουμε κάποια στιγμή σύντομα, ίσως να του δώσουμε και κάποιο πασχαλινό αέρα. Τους βολβούς της γλαδιόλας τους φυτέψαμε και όταν εμφανιστούν θα σας τους δείξουμε. Το πολύ συγκινητικό, συμβολικό και δυνατό μήνυμα ήταν αυτό:

Η καλύτερη στιγμή για να φυτέψεις ένα δέντρο ήταν πριν από 20 χρόνια. Η δεύτερη καλύτερη είναι τώρα.  (κινέζικη παροιμία)

«Η καλύτερη στιγμή για να φυτέψεις ένα δέντρο ήταν πριν από 20 χρόνια. Η δεύτερη καλύτερη είναι τώρα.»
(κινέζικη παροιμία)

Κύλησαν όλα τόσο ομαλά και αυτό πέρασε στον κόσμο. Περνούσαν οι ώρες χαλαρά και όμορφα, χωρίς να κουράζουν, οι ομιλίες χωρίς να ζαλίζουν, τα διαλείμματα χωρίς να αφήνουν χώρο και χρόνο για αμήχανα «βαρέθηκα».

meeting point με νόημα και γεύση!

meeting point με νόημα και γεύση!

IMG_20140405_152001
Είναι φωτογραφίες που τραβήξαμε μάλλον όλοι, καλύτερα ή χειρότερα αλλά δεν μπορώ να μη τις συμπεριλάβω! Τη μηχανή δεν την είχα (^%$^%$#@) και έκανα ότι μπορούσα με το κινητό.
Γεύσεις αλλά και εικόνες που άφησαν το στίγμα τους, όπως αυτή εδώ με το αφράτο κεκάκι και το κολασμένο – δεν ξέρω τι – από πάνω. Βελούδινη γεύση, υπέροχο. Το έτρωγα και με έτρωγε και η σκέψη ότι ενδεχομένως αυτό ήταν βουτυρόκρεμα με τουλάχιστον ένα κιλό θερμίδες ανά τεμάχιο, ήταν αρκετή για να πνιγώ στις ενοχές. ΄Η τελικά μπορεί και να μην ήταν γιατί άρχισα να νιώθω το πνίξιμο μετά τα … τρία. Αμαρτία ομολογουμένη …

IMG_20140405_161158
IMG_20140405_161221
Ανέβηκα τα φουξ σκαλοπάτια του The HUB την Παρασκευή το απόγευμα, θολωμένη από το ταξίδι, με μια μίνι-οδοντική περιπέτεια το ίδιο πρωί και μπόλικο άγχος στη διαδρομή μια που το παιδί μου ήταν εκδρομή με το σχολείο κι εγώ κάπου στα μέσα του εθνικού δικτύου. Αυτή η αίσθηση ότι αλλού ήμασταν εμείς, αλλού εκείνος και μάλιστα όχι στο ασφαλές και γνώριμο περιβάλλον του σχολείου, με αναστάτωνε πολύ. Καθόμουν στη θέση μου με την τσάντα  στα πόδια, ακούνητη, λες κι έτσι θα είχα καλύτερα τον έλεγχο της κατάστασης. «Ετοιμάζεσαι να κατεβείς;» με κορόιδευε ο Χάρης. «Μα καλά, δε σου δημιουργεί άγχος το ότι λείπουμε και οι δύο και το παιδί μας είναι μακριά από το σχολείο;» «Όχι«, μου έλεγε, «γιατί να μου δημιουργεί;» «Μα κι αν γίνει κάτι, εμείς δες που είμαστε!«, «Σαν τι να γίνει, καμιά επιδρομή από εξωγήινους;«, «Μα κι αν έρθει η συντέλεια του κόσμου εγώ να είμαι στην εθνική οδό;«, «Κι αν κάθεσαι ακίνητη δε θα γίνουν όλα αυτά;«, «Ε άσε με, δεν ξέρω!» (γέλια και λίγα δάκρυα, ψυχολογία ότι να’ναι).
Μέχρι να γίνει 2 το μεσημέρι που ήξερα ότι οι δικοί μου θα ήταν στο σχολείο να παραλάβουν τον μικρό, καθόμουν σε αναμμένα κάρβουνα. Μετά, σαν να χαλάρωσα. Έφτασα όμως με ένα γερό πονοκέφαλο που δεν ξεφορτώθηκα παρά το Σάββατο το πρωί.

Ωστόσο, ανυπομονούσα να τους δω όλους και φυσικά να παρακολουθήσω το workshop της Δημιουργικής Γραφής. Ήδησχεδόν τελείωσα ένα τέτοιο κύκλο στη βιβλιοθήκη της γειτονιάς μας και το περίμενα πώς και πώς. Βαγγέλης Προβιάς και μερικές σελίδες πολύτιμες σημειώσεις, ασκήσεις – που κάποια στιγμή θα κάνω και θα του τις στείλω, το ζήτησε άλλωστε! – έμπνευση και μια απίθανη επιθυμία να αρχίσω να γράφω! Δε φανταζόμουν ποτέ νωρίτερα ότι τελικά, συγγραφέας, ναι, γίνεσαι! Η έμπνευση καλλιεργείται, η τεχνική είναι απαραίτητη. Θέλει και κόπο, θέλει και τρόπο! Λυπάμαι που δεν άντεξα μέχρι το τέλος – παρά τους επικίνδυνα αρκετούς καφέδες του Λουμίδη και της Nestlé που δοκίμαζα αφενός για την υπέροχη γεύση αφετέρου με την ελπίδα ότι θα μου έπαιρναν μαγικά και μακριά κούραση και πονοκέφαλο – έφυγα δέκα λεπτά νωρίτερα και δεν κατάφερα να του μιλήσω έστω και για λίγο από κοντά! Επιφυλάσσομαι όμως!

Η υπερένταση του ταξιδιού, της χαράς, της ανυπομονησίας και της μεγάλης γιορτής με οδήγησαν -μετά από μια πολύ γενναία μακαρονάδα και καλό κόκκινο κρασί με τα ξαδέλφια μας – σε έναν ύπνο τελείως ανάστατο με μένα να ανεβοκατεβαίνω σκάλες, να μπαίνω και να βγαίνω από αίθουσες, να ψάχνω κόσμο, να χάνω κόσμο, να με φωνάζουν, να μην ακούω, να μη με ακούν, ξανά σκάλες, ξανά και ξανά ως το πρωί που τελικά σηκώθηκα κομμάτια από τόσο ανέβα-κατέβα όλη νύχτα και το κεφάλι κουδούνι.

Ετοιμάστηκα γρήγορα και φτάσαμε στο The HUB με τη φίλη Νάντια (Giannis bebisthoughts) που πολλή ασφάλεια με έκανε να νιώσω και άνεση που τόσο πρόθυμα ήρθε και με πήρε. 🙂

Με τη Νάντια από το Bebisthoughts και φυσικά Μικροί Μεγάλοι!

Με τη Νάντια από το Giannis Bebisthoughts και φυσικά Μικροί Μεγάλοι!

Άλλος αέρας το Σάββατο! Ένταση και δύναμη,  ενέργεια παντού. Εξουδετέρωσα τον πονοκέφαλο με ένα γερό παυσίπονο και αφέθηκα να απολαύσω. Πολύ δυναμικό ξεκίνημα, γεμάτο όραμα, αισιοδοξία και θετική σκέψη για το μέλλον των παιδιών μας αλλά και το δικό μας, με Τάσο Παγκάκη, Γιάννη Γιαννούδη και #einai2030. Μια πρωτοβουλία από ανθρώπους που δεν ανέχονται να κάθονται με τα χέρια σταυρωμένα κοιτάζοντας μοιρολατρικά το αύριο. Συγκίνηση και νοσταλγία με τον αγαπημένο Παραμυθά Νίκο Πιλάβιο, μεγαλείο και δύναμη από το σπουδαίο έργο του ζεύγους Κωνσταντινίδη με το πρόγραμμα φιλοξενίας εφήβων στο Καζαβίτι της Θάσου και την απίθανη παρουσίαση που έκανε αντί για αυτούς η Κατερίνα. Απόδειξη ότι όλα μπορούν να γίνουν αν το αποφασίσεις κόντρα στα εμπόδια, την κρίση και τις αντιξοότητες με Keybooks και ένα πολύ δυναμικό επίσης φινάλε με Yatzer, από το γοητευτικό κόσμο του design. Που επίσης λυπήθηκα πολύ που δεν κατάφερα να του μιλήσω. Τον άκουσα όμως – «το πάθος δεν πρέπει να σβήσει ποτέ«, είπε – και εκτίμησα το πόσο προσγειωμένος, φιλικός και συνετός είναι παρά την ανοδική του πορεία και τη μεγάλη του αναγνωρισιμότητα.

Όσο η προηγούμενη μέρα είχε αυτή την ανυπομονησία και το ξεσήκωμα, τόσο το βράδυ της λήξης, πέρα από την ικανοποίηση, άφηνε μια γλυκιά νοσταλγία και ένα σφίξιμο στο στομάχι που διασκεδάζονταν ανάμεσα σε φωτογραφίες, αγκαλιές, μουσική, μεζεδάκια και μπύρες. Και τώρα; τώρα τι; τέλος; Τέλος! «Και του χρόνου!» είπαμε και αγκαλιαστήκαμε ξανά από την αρχή αλλά αυτή η αίσθηση του τέλους αφήνει πάντα ένα κενό. Ένα κενό μαζί με μια πληρότητα, μα πώς γίνεται;

Πέρυσι δεν ήξερα πολύ κόσμο. Εδώ και αρκετούς μήνες είμαι/ανήκω στην ομάδα του Μικροί Μεγάλοι και όλο αυτό το διάστημα με γνώρισαν και κυρίως γνώρισα πολλά νέα πρόσωπα. Καθημερινότητα, σχόλια, νέα, χαρές, λύπες, αλλαγές, φωτογραφίες … Ομολογώ ότι πρώτα χάρηκα που βρέθηκα με τα παιδιά από την ομάδα μας, είχα να τους δω από τον Σεπτέμβριο! Είναι πολύ περίεργη η αίσθηση, να μιλάς κάθε μέρα, π0λλές φορές και όλη μέρα με κάποιους, να μοιράζεσαι εκτός από τα της δουλειάς και πολλά προσωπικά – αναπόφευκτο – να τους βλέπεις τελικά από κοντά και να είσαι σίγουρος ότι ήσασταν μαζί και χθες! Μα και βέβαια ήσασταν/ήμασταν – online. Που τελικά διαφορά δεν έχει μεγάλη από το offline! Κατά περίπτωση έστω.

Μικροί Μεγάλοι σε πλήρη σύνθεση!

Μικροί Μεγάλοι σε πλήρη σύνθεση! (photo credits Χρήστος Λουφόπουλος)

Χάρηκα όμως και πάρα πολύ που είδα τόσο πολύ κόσμο που πλέον ξέρω! Που επικοινωνούμε συχνά. Που ήρθαν πολλοί και με βρήκαν πριν τους βρω εγώ! Σας ευχαριστώ τόσο πολύ όλους! Λυπάμαι που δεν έχω περισσότερες φωτογραφίες. Έχω όμως κρατημένες πολλές στιγμές στο μυαλό μου.

Με την αγαπημένη μου πυγολαμπίδα - έξω από το κλουβί - aka Ιωάννα!

Με την αγαπημένη μου πυγολαμπίδα – εδώ τη βλέπετε έξω από το κλουβί – aka Ιωάννα! Αέρας Θεσσαλονίκης!

 

Με την Αρετή από το Bright Side of Mom

Με την Αρετή από το Bright Side of Mom

Το πολύ τρυφερό, ομαδικό βίντεο που ακολουθεί δημιούργησαν οι Ψηφιακές Γειτονιές και το άφησα για το τέλος αν και ήταν αυτό με το οποίο δόθηκε η έναρξη του Συνεδρίου το Σάββατο. Εμπνευσμένο από το βίντεο «Life is reborn» της Johnson, είναι μια μοναδική συλλογή από φωτογραφίες που έστειλαν γονείς – bloggers  και συμβολίζουν την αλλαγή της ζωής μας από τη στιγμή που γίναμε γονείς!
Θέμα: «Η ζωή ξαναγεννιέται». Το Vanilla for Bliss συμμετείχε με αυτή τη φωτογραφία, γεμάτη … τι άλλο; νότες!

"Η Μουσική δίνει ψυχή στις καρδιές και φτερά στην σκέψη." (Πλάτων)

«Η Μουσική δίνει ψυχή στις καρδιές και φτερά στην σκέψη.» (Πλάτων)

Ήταν μια υπέροχη εμπειρία. Μέσα στην καρδιά της κρίσης, υπάρχει όραμα και αισιοδοξία για κάτι καλύτερο. Για κάτι πολύ καλύτερο. Ήταν ένα γεμάτο, ξέχειλο διήμερο. Τη γεύση του την έχουμε ακόμη στο στόμα. Τον ήχο του στα αυτιά μας, τον αέρα της έμπνευσης και της θετικής σκέψης τον αναπνέουμε ακόμη. Και να συνεχίσουμε. Αυτό ήταν το νόημα. Αυτό και το μήνυμα. Αυτός ο στόχος.

Ψηφιακές Γειτονιές 2014 - Και του χρόνου!

Ψηφιακές Γειτονιές 2014 – Η αίθουσα αδειάζει … Και του χρόνου!

Ραντεβού του χρόνου λοιπόν! Από το καλό υπάρχει πάντα το καλύτερο και … είναι μπροστά!

IMG_20140407_091450
Σας φιλώ,

Όλγα

Advertisements

10 thoughts on “Μικροί Μεγάλοι στις Ψηφιακές Γειτονιές 2014!

  1. Δεν ξέρω, τί λες, αλλά του χρόνου, θα πάρω το δίσκο με τα κεϊκ στην αίθουσα.
    Μόνο…(γκουχ!) 3 έφαγα.

    Κάθε χρόνο τα λέμε και λίγο περισσότερο.
    Αυτή η μαθηματική πρόοδος μου αρέσει.
    Xάρηκα που σε είδα έστω και έτσι λίγο (είσαι και περιζήτητη).

    Του χρόνου ακόμη πιο πολύ! Σε φιλώ! 🙂

    Μου αρέσει!

    • είμαι σίγουρη – για να κατευνάσω τις τύψεις μου – ότι τα κέικ και το δεν-ξέρω-τι-μάλλον-βουτυρόκρεμα είχαν αντιοξειδωτικές ουσίες. Καλά κάναμε λοιπόν και φάγαμε έστω και τρία!
      Κι εγώ χάρηκα πολύ που σε είδα – αλλά δε βγήκαμε ούτε μια φωτο … 😦
      Φιλιά πολλά και από μένα!

      Μου αρέσει!

  2. Παράθεμα: Ψηφιακές Γειτονιές » Μεγαλώνοντας (σ)το αύριο » Οι Ψηφιακές Γειτονιές στην Ψηφιακή Γειτονιά

  3. Χάρηκα που είχα το θάρρος να σου μιλήσω… Έστω και λίγο αυτή τη φορά! Μου αρέσει πολύ ο τρόπος που γράφεις και ήθελα πολύ να σε γνωρίσω! Εύχομαι του χρόνου… με τα ποτήρια ανά χείρας! Τσιν τσιν…!

    Μου αρέσει!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s